ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΚΩΣΕΙΣ

Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές πληροφορίες για ορισμένες ορθοπεδικές παθήσεις και τους στόχους του φυσικοθεραπευτικού προγράμματος για κάθε περίπτωση.

1. ΩΜΟΣ ΚΑΙ ΩΜΙΚΗ ΖΩΝΗ
Στην περιοχή του ώμου και της ωμικής ζώνης πολύ συχνές παθήσεις είναι η τενοντίτιδα υπερακανθίου, υπακανθίου, δικέφαλου βραχιόνιου, η ορογονοθυλακίτιδα, η ρήξη του μυοτενόντιου πετάλου και ο «παγωμένος» ώμος.

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες βλάβης της περιοχής είναι:
Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις και η κόπωση.
Οι τραυματισμοί κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν ρίψεις πάνω από το ύψος της κεφαλής και χρήση ρακέτας.
Οι επαναλαμβανόμενοι μικροτραυματισμοί που προκαλούνται από κινήσεις της καθημερινότητας.
Η γενετική κατασκευή της περιοχής μπορεί να αποτελεί παράγοντα εκδήλωσης φλεγμονών.

 

 

 


Οι ασθενείς με τις παραπάνω μυοσκελετικές κακώσεις συνήθως παραπονιούνται για:
Πόνο ακόμα και στην ανάπαυση.
Περιορισμένο εύρος στις κινήσεις του ώμου (δυσκαμψία ώμου).
Μυϊκή αδυναμία Δυσκολία στην καθημερινότητα, ιδιαίτερα στο ντύσιμο.

Οι στόχοι της φυσικοθεραπείας που θέτουμε στο χώρο μας, επιγραμματικά είναι:
1. Μείωση πόνου και φλεγμονής
2. Αποκατάσταση εύρους κίνησης (παθητικό και ενεργητικό)
3. Ενδυνάμωση των μυών της περιοχής
4. Αποκατάσταση της μυϊκής ανισορροπίας
5. Διατήρηση της δύναμης και της ελαστικότητας όλου του άνω άκρου
6. Λειτουργική αποκατάσταση της άρθρωσης
7. Εκπαίδευση του ασθενούς για πρόληψη επανατραυματισμού

2.ΑΓΚΩΝΑΣ
Στην περιοχή του αγκώνα η έξω επικονδυλίτιδα (tennis elbow) και η έσω επικονδυλίτιδα (golf elbow)
είναι από τις πιο συχνές βλάβες. Η πιο κοινή αιτία είναι η επαναλαμβανόμενη ή υπερβολική χρήση
του καρπού και του αντιβραχίου, που οδηγεί σε μικροτραυματισμούς ή και σε μερικές ρήξεις.
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι ο πόνος, η μειωμένη δύναμη (το σφίξιμο της γροθιάς είναι
μερικές φορές αδύνατο) και η ευαισθησία στην ψηλάφηση.

Σκοπός του φυσικοθεραπευτικού πλάνου που εφαρμόζουμε είναι:
1. Μείωση πόνου
2. Διατήρηση της λειτουργικής ακεραιότητας του άνω άκρου
3. Αύξηση της δύναμης
4. Αύξηση της ελαστικότητας
5. Λειτουργική επανεκπαίδευση του ασθενούς ώστε να επιστρέψει στις δραστηριότητές του

3. ΚΑΡΠΟΣ
Το Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι μία πάθηση που ταλαιπωρεί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
Ο ερεθισμός, η διόγκωση των τενόντων στην περιοχή μετά από επαναλαμβανόμενες κινήσεις και
ο τραυματισμός μετά από πτώση μπορούν να οδηγήσουν στην πίεση του μέσου νεύρου. Αυτό θα έχει
ως αποτέλεσμα την εμφάνιση πόνου, μυϊκής αδυναμίας, ατροφίας στους μυς του θέναρος, αισθητικές
διαταραχές (μουδιάσματα) και περιοσμένο εύρος κίνησης.

Στόχος μας είναι:
Μείωση πόνου
Τοποθέτηση νάρθηκα για την αποφυγή ερεθιστικών δραστηριοτήτων
Αύξηση δύναμης και ελαστικότητας καρπού και άκρας χείρας
Κινητοποίηση της άρθρωσης
Λειτουργική αποκατάσταση της καρπού και άκρας χείρας

4. ΓΟΝΑΤΟ
4.1 Χονδροπάθεια επιγονατίδας
Η χονδροπάθεια επιγονατίδας είναι συχνή επώδυνη πάθηση του γόνατος η οποία εκδηλώνεται
συνήθως σε νέα άτομα από 15-40 ετών. Προσβάλλει περισσότερο τις γυναίκες παρά τούς άνδρες.
Οι ασθενείς με χονδροπάθεια επιγονατίδας παραπονιούνται για πόνο, έλλειψη ελέγχου και
σταθερότητας του γόνατος κυρίως όταν ανεβοκατεβαίνουν σκαλοπάτια, δυσκολία και πόνο στο
τρέξιμο και στα άλματα καθώς και στο βαθύ κάθισμα. Οι αθλητικοί τραυματισμοί, η συνεχής
πίεση της επιγονατίδας πάνω στο μηριαίο και οι χειρουργικές επεμβάσεις στην περιοχή μπορεί
να οδηγήσουν στην εκφύλιση του χόνδρου της επιγονατίδας.

Οι στόχοι που θέτουμε είναι:
1. Μείωση πόνου και φλεγμονής
2. Ήπια κινητοποίηση της επιγονατίδας και της άρθρωσης
3. Ενδυνάμωση και διάταση τετρακεφάλου
4. Ενδυνάμωση και διάταση των μυικών ομάδων της περιοχής
5. Επανεκπαίδευση ιδιοδεκτικότητας
6. Λειτουργική αποκατάσταση του κάτω άκρου
7. Εκπαίδευση του ασθενούς για αποφυγή επιβαρυντικών δραστηριοτήτων

4.2 Κακώσεις συνδέσμων
Οι κακώσεις στους συνδέσμους εμφανίζονται συχνότερα στα νεαρά άτομα ηλικίας
20-40 ετών ως αποτέλεσμα αθλητικών δραστηριοτήτων όπως το ποδόσφαιρο και το σκι.
Ο σύνδεσμος που τραυματίζεται συχνότερα είναι ο πρόσθιος χιαστός μετά από βίαιη υπερέκταση.
Ακολουθεί σε συχνότητα ο έσω πλάγιος και τελευταίος ο οπίσθιος χιαστός. Όμως σε πολύ
έντονες φορτίσεις, κακώσεις προκαλούνται σε περισσότερο από έναν σύνδεσμο.
Τον τραυματισμό των συνδέσμων ακολουθούν ο πόνος, το οίδημα, δυσκολία στη βάδιση,
μειωμένο εύρος στην κάμψη και στην έκταση του γόνατος και μυϊκή αδυναμία.

Το φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα διαμορφώνεται με τους παρακάτω στόχους:
1. Μείωση του πόνου και του οιδήματος
2. Αύξηση του εύρους κίνησης
3. Βελτίωση της δύναμης και της ελαστικότητας των μυών
4. Αύξηση της σταθερότητας της άρθρωσης
5. Βελτίωση της μυϊκής λειτουργίας στο κάτω άκρο
6. Ασκήσεις για πρόληψη επανατραυματισμού
7. Λειτουργική επανεκπαίδευση

4.3 Κακώσεις Μηνίσκων
Ο έσω μηνίσκος είναι πιο επιρρεπής σε τραυματισμό. Συχνά η κάκωση του έσω μηνίσκου
συνοδεύεται με κάκωση στον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο και έσω πλάγιο. Ο πόνος, η αστάθεια
στο γόνατο, η δυσκολία στη φόρτιση κατά τη βάδιση, η μυϊκή αδυναμία και η περιορισμένη
κάμψη και έκταση στο γόνατο είναι συχνά από τα συμπτώματα.

Σκοπός μας είναι:
1. Μείωση του πόνου
2. Αύξηση του εύρους κίνησης
3. Αύξηση της δύναμης και της ελαστικότητας των μυών του κάτω άκρου
4. Αύξηση της σταθερότητας του γόνατος
5. Προστασία από επανατραυματισμό- επανεκπαίδευση ιδιοδεκτικότητας
6. Λειτουργική επανεκπαίδευση

5. ΠΟΔΟΚΝΗΜΙΚΗ
ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑ ΠΟΔΟΚΝΗΜΙΚΗΣ
Οι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής μπορεί να δεχθούν πολύ μεγάλες πιέσεις και φορτίσεις.
Ο πιο κοινός τρόπος τραυματισμού είναι η βίαιη κίνηση του ποδιού προς τα μέσα
(πχ μετά από στραβοπάτημα). Αποτέλεσμα του τραυματισμού είναι ο πόνος, το οίδημα,
το αιμάτωμα, το αίσθημα αστάθειας και η μυϊκή αδυναμία.

Οι στόχοι μας είναι:
1. Μείωση του πόνου
2. Μείωση του οιδήματος
3. Αύξηση του εύρους κίνησης
4. Αύξηση της δύναμης και της ελαστικότητας των μυών του κάτω άκρου
5. Αύξηση της σταθερότητας της ποδοκνημικής
6. Προστασία από επανατραυματισμό-επανεκπαίδευση ιδιοδεκτικότητας
7. Λειτουργική επανεκπαίδευση

6.ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ
6.1 ΑΥΧΕΝΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ
Το αυχενικό σύνδρομο περιλαμβάνει ένα σύνολο από παθήσεις της σπονδυλικής στήλης
όπως είναι η βλάβη του μεσοσπονδύλιου δίσκου, η στένωση των μεσάρθριων διαστημάτων,
οι βλάβες των μυών και των μαλακών ιστών της περιοχής και οι εκφυλίσεις στις αρθρώσεις.
Η καθιστική ζωή, η άρση βάρους, η πολύωρη σκυφτή θέση και η εσφαλμένη στάση
του σώματος αποτελούν επιβαρρυντικούς παράγοντες εκδήλωσης συμπτωμάτων στον αυχένα.

Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι:
1. Πόνος στην περιοχή του αυχένα και στην περιοχή των ωμοπλατών
2. Πόνος που αντανακλά στην περιοχή του άνω άκρου
3. Αισθητικές διαταραχές όπως μουδιάσματα στην περιοχή του άνω άκρου
4. Αδυναμία στην περιοχή του άνω άκρου
5. Μειωμένη ελαστικότητα στους μυς του αυχένα
6. Περιορισμός στις κινήσεις του αυχένα.
7. Κεφαλαλγία

Το φυσικοθεραπευτικό πλάνο περιλαμβάνει:
1. Μείωση πόνου και λύση μυϊκών σπασμών
2. Εντοπισμός και λύση των σημείων πυροδότησης (trigger points)
3. Αναγνώριση των θέσεων ανακούφισης
4. Αύξηση ελαστικότητας των μυών της περιοχής και βελτίωση του εύρους κίνησης του αυχένα
5. Μείωση των αισθητικών διαταρραχών-Διάταση του βραχιόνιου πλέγματος
6. Βελτίωση της δύναμης των μυών του αυχένα και του άνω άκρου
7. Επανεκπαίδευση σωστής στάσης
8. Ενημέρωση του ασθενούς για πρόληψη τραυματισμών του αυχένα
9. Εκπαίδευση του ασθενούς σε ασκήσεις αποκατάστασης και ενδυνάμωσης

6.2 ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ- ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ
Η καθιστική ζωή, η συχνή άρση βάρους, η ορθοστασία, το σωματικό βάρος, οι τραυματισμοί
στην περιοχή της οσφύος και η κακή στάση σώματος μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στη δομή
και τη λειτουργία της σπονδυλικής στήλης.

Αποτέλεσμα των αλλαγών αυτών είναι η εκδήλωση μιας σειράς συμπτωμάτων όπως είναι:
• Πόνος στη περιοχή της μέσης
• Πόνος στα κάτω άκρα
• Αισθητικές διαταραχές στα κάτω άκρα
• Μυϊκή αδυναμία στη μέση και στα κάτω άκρα
• Περιορισμός στην κίνηση της μέσης.

Οι θεραπείες που εφαρμόζουμε αποσκοπούν:
1. Μείωση πόνου και λύση μυϊκών σπασμών
2. Εντοπισμός και λύση των σημείων πυροδότησης (trigger points)
3. Αναγνώριση των θέσεων ανακούφισης
4. Αύξηση ελαστικότητας των μυών της περιοχής και βελτίωση του εύρους κίνησης της οσφύος
5. Μείωση των αισθητικών διαταρραχών-Διάταση του νευρικών ιστών
6. Βελτίωση της δύναμης των μυών της οσφύος και των κάτω άκρων
7. Επανεκπαίδευση σωστής στάσης
8. Ενημέρωση του ασθενούς για πρόληψη τραυματισμών της οσφύος
9. Εκπαίδευση του ασθενούς σε ασκήσεις αποκατάστασης και ενδυνάμωσης